Lost Words.....

sinulat ko to nung araw...na sinabi niang.."malabo na ata un.."...

Tapos na nga ba ang lahat? ano na nga ba ang nangyari? sa ngaun... me mahal na siyang iba. at eto ako, naiwang nag-iisa. e anlaki ko naman kasing tanga! napakahina ko! siguro hindi pa ako karapatdapat sa pagmamahal nia. pero ewan ko. ayoko ngang maging kaibigan niya lang. ndi ko alam. kasi MAHAL na MAHAL ko siya e. di ko alam kung paano i-hohold back to. ewan ko nga kung dapat kong gawin un. MAHAL na MAHAL KITA. sayang lang. di mo kayang mahalin ang isang tulad ko. wala akong silbe e. di ka kayang ipagtanggol, ipaglaban, alagaan...un ung reason mo diba? wala akong kwenta. kung sino pa ang gusto kong mapasaya, siya pa ang di ko mapangiti. natatandaan mo ba nung pumunta tayo sa worship kina Mam? napakahina ko. di ko inisip na mag-aalala ka sakin. pinaiyak lang kita. nakakaasar ako. tapos nung aquaintance party. hindi kita naiuwi ng maaga, nakakaasar ako. hindi ko man lang napagaan damdamin mo. nabadtrip pa kita. nakakaasar ako. ako dapat yung magiging sandalan mo pero eto ako, napakatanga, napakahina.

MAHAL na MAHAL KITA. gusto ko lagi kasama ka, lagi kang kausap. pero ngaun, malabo nang mahalin mo ako, na maging tayo. ikaw na ang mismong nagsabi sakin. sabi mo mahal mo ung lalaking yon. at mahal ka din niya. siya yung tipo mong lalaki. ikaw ung ideal girl ng lahat. anong laban ko? MAHAL na MAHAL lang naman KITA?! sayang, kung naglakas ng loob lang ako dati. iniisip ko lang naman kasi ikaw. sabi mo kasi ayaw mo pa. naisip ko naman, baka magcoconcentrate ka muna sa pag-aaral mo. pero tulad ng una kong sinulat, nalito ako kung gusto mo o ayaw mo. sorry kung naging duwag ako. sana man lang tinanong ko diba? kesa yung ganito. nasasaktan ako kasi matatalo akong di man lang lumalaban. pero mula ngaun, lalaban na ako. lalaban padin ako. kahit bagsak na ako sa lupa.

Hay, paano na? naaalala ko lagi ung mga ngiti at tawa mo noong di pa ako nagpapahalata. ansayasaya natin noon. naalala mo nung sa karate kid? para tayong bangag. inubos mo pa talaga ung pagkain. pati ung red tea. naalala ko nagshare pa tayu sa iisang baso. ang ganda mo nung gabing iyon. haha. tama ka nga naman sayang. tas pag sabay tayu umuwi, ansayasaya ko! MAHAL KITA! MAHAL na MAHAL KITA!!! naalala mo nung umulan ng malakas tas nasa Jollibee kau. di ko nga alam ung dahilan kung bakit ko kayo pinuntahan. basta alam ko, wala kang payong. at sakto naman wala ka ngang payong at d na kayo kasya sa payong. kahit basangbasa tayung naglakad sa baha at nalate pa tayu sa klase ng strength. masaya parin ako. kahit basangbasa yung damit at gamit natin, ayus lang. tas nung pumunta tayo sa National bookstore para palitan yung libro mo. nagkuwentuhan pa tayo tungkol sa highschool. hehehe. ang gaangaan ng pakiramdam ko nun. parang ayaw ko na umuwi.

Tsaka naalala mo ba nung nagcollapse ka daw sa lab ni sir Mapps? alalang-alala ako nun. ewan ko pero di ako mapakali nun. txt ako ng txt. kaya siguro binigyan mo ako nung "Worry-free" bracelet. sabi mo pa nga di gumagana kasi nagaalala parin ako. kasi nga MAHAL KITA! alam mo, ikaw ang kaunaunahang babae na nagbigay sakin ng ganun, ng kahit ano. tuwangtuwa ako nun. napakasaya ko. kaya itong bracelet na to, napakahalaga nito. tulad mo, napakahalaga sakin. hindi ko maliilmutan yung bawat sandali na magkasama tayo. sana madagdagan pa yung mga alaala na yon. salamat sa pagbibigay sakin ng buhay. naibalik mo puso ko na matagal na nawala. MAHAL na MAHAL KITA!!! sayang lang, wala akong pag-asa sayo. di ka na nga ba magiging akin? may mahal ka na kasing iba e. nagseselos ako.

Basta!!! Sayo lang ako... naalala mo ba? pumirma ka pa sa braso ko non. Im your property, signed.... Nandito lang ako palagi...kahit tahimik lang ako palagi.... MAHAL na MAHAL KITA...

-1st of November, 2006

... mga salitang naliilgaw...kailan kaya maihahatid ang damdaming matagal nang nakakulong?
kailan?


Lost Words....